SZKLANA PUŁAPKA 5

Stany Zjed., 2013, 97 min.
Produkcja: Alex Young, Stephen J. Eads, Peter Veverka
Reżyseria: John Moore
Scenariusz: Skip Woods
Zdjęcia: Jonathan Sela
Muzyka:  Marco Beltrami
Montaż: Dan Zimmerman
Scenografia: Daniel T. Dorrance
Kostiumy: Bojana Nikitovic
Występują: Bruce Willis, Jai Courtney, Radivoje Bukvic, Pasha D. Lychnikoff, Yuliya Snigir, Mary Elizabeth Winstead i inni
Dystrybucja: Imperial-Cinepix

FADE IN: Ilekroć mam nieprzyjemność zobaczyć w telewizji blisko sześćdziesięcioletniego Grzegorza Markowskiego, kiedy wraz z zespołem Perfect na kolejnej chałturze dla Polsatu wyśpiewuje mi, że "trzeba wiedzieć, kiedy ze sceny zejść niepokonanym", mój wewnętrzny miernik ironii zaczyna dymić z przegrzania. Bo czy ten człowiek naprawdę nie widzi, że sam sobie zaprzecza? Ja rozumiem, że artyści w naszym kraju nie mogą liczyć na wysoką emeryturę, ale muzyk o tak dużej popularności, utrzymywanej nieprzerwanie od ponad ćwierćwiecza, chyba nie musi brać udziału w telewizyjnych balach sylwestrowych czy grać po miejskich festynach (chyba, że od wiarygodności ważniejszy dla niego jest papier). Co to wszystko ma wspólnego ze Szklaną pułapką 5? Ano tyle, że podobną mieszankę zażenowania z politowaniem można poczuć, obserwując Bruce'a Willisa w piątej części cyklu, który z telewizyjnego gogusia w serialu Na wariackich papierach (1985-89) zrobił zeń jednego z najlepszych aktorów kina akcji ostatnich dekad.

KONKURS NA 3. URODZINY BLOGA

  

     

Kto by pomyślał: blogowi KLAPS! właśnie stuknął kolejny roczek. Gdyby trzy lata temu, kiedy w serwisie Google'a stawiałem tę koślawą stronę, ktoś powiedział mi, że będzie to przedsięwzięcie idące w lata, pewnie zapytałbym go, co dobrego palił (i czy ma tego więcej). Będąc człowiekiem dosyć zabieganym (całkiem niefilmowo), z ilością wolnego czasu ledwo wystarczającą na oglądanie tego, co pojawia się w kinach, nigdy nie pomyślałbym, że w grafik uda mi się wcisnąć opisywanie własnych wrażeń po seansach (od święta, ale zawsze), publikowanie ich w od biedy czytelnej formie, o prowadzeniu fanpejdży nie wspominając. A że dobra recenzencka robota pozwoli z czasem zdobyć tyle szacunku na dzielni, by w trzecim roku działalności udało się namówić na wywiad krytyczno-filmowe gwiazdy kalibru Michała Oleszczyka czy Elvisa Mitchella, nie mógłbym sobie wyśnić w najśmielszych snach (te zarezerwowane są dla Jane Fondy z czasów Barbarelli). Wiem, wiem, takie "osiągnięcia" to nic specjalnego - inni robią dużo więcej: rok rocznie są na wszystkich festiwalach, nagrywają podcasty, montują vlogi i takie tam. Pocieszam się tym, że większość z nich to nie przedsięwzięcia jednoosobowe jak KLAPS!, a dobrze zorganizowane grupy dziennikarskich przestępców, którzy za pisanie o kinie dostają jakiś tam pieniądz. Kto wie, może kiedy i ja w końcu za moje krytykanckie usługi zacznę dostawać jakiś grosz, to i znajdzie się czas oraz środki, by pójść w media inne niż pisane.

Ale nim to nastąpi, wspólnie cieszmy się jubileuszem. Bo choć KLAPS! to inicjatywa pro bono, autor chytry nie jest i z okazji urodzin wiernych fanów ma czym poczęstować. I jak rok wcześniej, tak i teraz urodzinowy konkurs z filmowymi nagrodami realizowany będzie na stronach fanowskich KLAPS!a na Facebooku i Google+. Oto zasady:

[SZYBKI KLAPS!] DROGÓWKA

Polska, 2013, 118 min.
Reż. Wojciech Smarzowski
Dystrybucja: Next Film

Reżyser i scenarzysta Wojciech Smarzowski, dotąd znany z umoralniającego spojrzenia na Polskę prowincjonalną, w końcu kieruje oko swojej krytycznej kamery na przestrzeń wielkomiejską (i to nie byle jaką, bo na szacowne mury naszej stolicy). Wnioski, do których dochodzi, przyglądając się współczesnej Warszawie, nie są wcale bardziej budujące od tych, które wysnuwał, taplając się w wiejskim błocie przy okazji Wesela (2004) czy Domu złego (2009).

[SŁOWA, SŁOWA, SŁOWA] STYCZEŃ 2013

Dziś, wraz z comiesięczną listą recenzji zamieszczonych na Twitterze, kilka słów wyjaśnienia w kwestii częstotliwości publikowania na blogu względem aktywności na fanpejdżach KLAPS!a. 

Jak pewnie zdążyliście zauważyć, dużo więcej i ciekawiej niż tutaj zaczęło dziać pod marką KLAPS! na Facebooku, Google+ i Twitterze (filmowe newsy, zwiastuny, plakaty, konkursy i komentarze do najważniejszych wydarzeń ze świata kina). Powodów tego rozdźwięku jest kilka: 

BĄDŹ CZŁOWIEKIEM, WYŚLIJ ESA (EDYCJA 2013)

KLAPS! najwidoczniej nie ma co robić, bo bierze udział w tym corocznym audiotele, co się zwie Blog Roku.

Jeżeli w 2012 r. podobało się Wam to, co o kinie pisał KLAPS!, możecie przyłączyć się do zabawy, wysyłając SMS o treści E00007 na numer 7122 (koszt esesmana to 1,23 zł+VAT). 

Dziesięć blogów z kategorii "Literackie i kulturalne" (tak, właśnie o tego worka wrzucono krytykę filmową), które do końca stycznia br. zbiorą najwięcej głosów, przejdzie do finału, w którym Agata Passent wybierze zwycięzcę.  

Ciśnienia nie ma, bo blog skromny i takie też jego szanse, ale jeżeli ktoś z Was chciałby poświęcić tę złotówkę z groszami za recenzenckie usługi KLAPS!a, autorowi na pewno będzie miło. Dzięki!

Źródła: BlogRoku.pl

[SZYBKI KLAPS!] SĘP

Polska, 2012, 133 min.
Reż. Eugeniusz Korin
Dystrybucja: ITI Cinema

Ostatnimi czasy Michała Żebrowskiego rzadko widujemy na kinowym ekranie, a jak już się pojawia, to głównie w produkcjach TVNu. W zeszłym roku gościł na drugim planie w historii Agaty Mróz Nad życie w reżyserii Anny Pluteckiej-Mesjasz, wyprodukowanym przez filmową odnogę popularnej stacji; w 2013 r. możemy podziwiać go w tytułowej roli w Sępie Eugeniusza Korina (z którym trzy lata temu założył warszawski Teatr 6. Piętro), podobnie powstałym z ramienia ITI Cinema. Z jedną z tych ról Żebrowski poradził sobie całkiem nieźle. Kto zgadnie z którą?

2012: ROK W KINIE (CZĘŚĆ II)

Dziś druga część podsumowania minionego roku w kinie (pierwszą, z miejscami 20-11, znajdziecie tutaj).
W 2012 r. dużo mówiło się o końcu filmu (nie tylko w kontekście digitalizacji i odchodzenia od celuloidu), dlatego w pierwszej dziesiątce najlepszych filmów roku znalazły się tytuły, które zadały kłam biadoleniu akademików, jakoby zbliżał się filmowy armagedon. Bo - jak pokazało ostatnich dwanaście miesięcy - filmowcy do powiedzenia mają jeszcze bardzo dużo: czy to poprzez przestawianie skostniałych konwencji, metafilmowe eksperymenty, czy poruszanie tematów przez lata uważanych za ekranowe tabu. Oto pierwsza dziesiątka filmów, które w 2012 r. przywróciły wiarę w kino.

2012: ROK W KINIE

Przepowiadali, grzmieli, przestrzegali, a my - z wyobraźnią rozbudzoną filmami Rolanda Emmericha (Pojutrze, 2012) - czekaliśmy, czekaliśmy i... się nie doczekaliśmy. 365 dni roku zapowiadanej apokalipsy minęło, a świat, jak się kręcił, tak kręci się nadal.

W 2012 r. (i wcześniej) kręciły się też filmy, niekoniecznie wieszczące koniec świata (chociaż takie też były), które z mniejszym lub większym poślizgiem na przestrzeni ostatnich dwunastu miesięcy docierały do naszych kin. Poniżej znajdziecie zestawienie tego, co w 2012 r. KLAPS!owi najbardziej przypadło do gustu. Dzisiaj miejsca od 20 do 11.

[SŁOWA, SŁOWA, SŁOWA] GRUDZIEŃ 2012

Wczoraj na Twitterze Premier RP z pomocą redaktora TVN24 Jarosława Kuźniara odpowiadał na pytania użytkowników, którzy śledzą jego profil. KLAPS! nie omieszkał spytać, jakie polskie filmy minionego roku szefowi rządu podobały się najbardziej; niestety, do dziś odpowiedzi nie otrzymał. 

Jak się okazuje, z odpowiadaniem na tego typu pytania wcale nie ma problemu Prezydent USA. W rozmowie z magazynem People Barack Obama za najciekawsze w minionym roku uznał m. in. Bestie z południowych krain Benha Zietlina, Życie Pi Anga Lee i Operację Argo Bena Afflecka. Nasz Premier w swoim napiętym grafiku pewnie nie znalazł czasu na zapoznanie się z najważniejszymi dokonaniami polskiej kinematografii 2012 r., ale jakoś odpowiedzieć i tak wypadało. 
"Nie zajmuję się głupotami", "Od kultury to ja mam Zdrojewskiego", "Bede grał w gre" - cokolwiek, byle wiadomo było, że zadawanie pytań w tym kanale komunikacji ma jakikolwiek sens.

A poniżej lista wizyt w kinie, jakie KLAPS!owi udało się upchnąć w grudniowy grafik i zrecenzować w stu czterdziestu znakach (m. in. Hobbit, Bogowie ulicy, Frankenweenie i Kurczak ze śliwkami).

[KONKURS] MARVEL VS. DETECTIVE COMICS

Chrześcijaństwo czy Islam? Majonez Winiary czy Kielecki? PiS czy PO? Iron Man czy Batman? 

Korzystając ze świątecznej atmosfery miłości, życzliwości oraz wybaczania, KLAPS! postanowił iść w zaparte i po raz kolejny podzielić naród, zadając na Facebooku pytanie, które w końcu pozwoli rozsądzić, które uniwersum komiksowe dało nam lepsze filmy - Marvel czy Detective Comics. 

Do wygrania Avengers Jossa Whedona i Mroczny Rycerz Powstaje Christophera Nolana na DVD i Blu-ray, wypakowane po brzegi ekskluzywnymi dodatkami. Co trzeba zrobić, żeby je dostać?

[SŁOWA, SŁOWA, SŁOWA] LISTOPAD 2012

Uroki jesieni: dystrybutorzy zarzucają kina premierami tak, że nie sposób nadążyć z ich oglądaniem. Z samego listopada zaległości nazbierało się tyle, że trudno wyobrazić sobie, jak w przedświątecznej gorączce znajdzie się czas na ich nadrabianie  (o rzetelnym ich recenzowaniu nie wspominając). A kiedy brak czasu na reckę pełną gębą, z pomocą przychodzi Twitter, gdzie w stu czterdziestu znakach, całkiem bez szacunku do nakładu pracy twórców, w wersji mikro można wyrazić swoją opinię o danym filmie. Poniżej wyciąg z listopadowych mini recenzji, jakie KLAPS! zamieścił na Twitterze w ciągu ostatnich 30 dni (m. in. Comic-Con Epizod V: Fani kontratakują, Gangster, Sinister, Looper - pętla czasu, Internat, Bestie z południowych krain, Siostra twojej siostry, Straż sąsiedzka).

[KONKURS] 7 PSYCHOPATÓW

Z okazji zbliżającej się premiery najnowszego filmu Martina McDonagha (Najpierw strzelaj, potem zwiedzaj) KLAPS! i Best Film mają do rozdania siedem twarzowych koszulek z pupilami bohaterów Siedmiu psychopatów.

Jak głosi pressbook filmu, pomysł na Siedmiu psychopatów pojawił się w głowie McDonagha mniej więcej siedem lat temu. Miałem pomysł na wątek dotyczący jednego z psychopatów – wspomina scenarzysta i reżyser. McDonagh  czerpał inspirację z klasycznych dzieł filmowców, którzy ukształtowali jego wrażliwość artystyczną – Badlands i Niebiańskich dni Terrence’a Malicka oraz Dzikiej bandy i Pata Garretta i Billy’ego Kida Sama Peckinpaha. "Przygotowując się do okresu zdjęciowego, cały czas próbowałem znaleźć odpowiedni sposób ukazywania przeciwstawnych światopoglądów i ekstremalnych opozycji, od których współistnienia zależała wartość całego projektu".

POKŁOSIE

Polska/Słowacja/Rosja, 2012, 102 min.
Produkcja: Dariusz Jabłoński, Violetta Kamińska, Izabella Wójcik
Reżyseria: Władysław Pasikowski
Scenariusz: Władysław Pasikowski
Zdjęcia: Paweł Edelman
Muzyka:  Jan Duszyński
Montaż: Jarosław Kamiński
Scenografia: Allan Starski
Kostiumy: Małgorzata Braszka
Występują: Ireneusz Czop, Maciej Stuhr, Zbigniew Zamachowski, Jerzy Radziwiłowicz, Zuzana Fialova

Dystrybucja: Monolith

FADE IN: Coś nam ci polscy reżyserzy się jakoś rozbestwili ostatnio. Praktycznie co kilka tygodni na nasze ekrany wchodzi rodzimy obraz, który swoim wykonaniem tak pozytywnie zaskakuje, że aż chciałoby się obejrzeć go raz jeszcze. Nie inaczej jest z pierwszym od 11 lat filmem kinowym Władysława Pasikowskiego, który w sam raz na Święto Niepodległości postanowił zrobić nam narodowy rachunek sumienia.

[SŁOWA, SŁOWA, SŁOWA] PAŹDZIERNIK 2012

W związku z wyborczym szałem w USA Twitter przez dwa ostatnie dni testował granice wytrzymałości swoich serwerów przegrzewających się od ilości tweetów z hashtagiem #Election2012. Nas to na szczęście nie dotyczy i pewnie przy okazji polskich wyborów prezydenckich nadal dotyczyć nie będzie - amerykański serwis coś się u nas przyjąć nie może, a comiesięczne tempo wzrostu jego popularności ślimaczy się jak przyrost fanów profilu KLAPS!a. Dlatego też, jak co miesiąc, poniżej znajdziecie wyciąg z recenzji w stuczterdziestu znakach, jakie KLAPS! zamieścił na Twitterze w ciągu ostatnich 30 dni (m. in. Paranormal Activity 4, Dredd 3D, Uprowadzona 2, Take This Waltz, Savages - ponad bezprawiem, ParaNorman, W szczękach rekina 3D).